Malayala Nadu: The rise and fall of a literary legend -A review of P K Sreenivasan's book Malayala nadu-a golden chapter in memories

 

Malayala Nadu: The Rise and Fall of a Literary Legend

A Review of P.K. Sreenivasan's book -Malayala Nadu – A Golden Chapter in Memories

By V.R. Ajith Kumar
(Translated from the review published in the July 2026 issue of Kalapoorna Magazine)

There are books that merely narrate history, and there are books that revive an era. Malayala Nadu – A Golden Chapter in Memories (Malayalanad Smaranakalil Suvarnarekha), written by journalist and author P.K. Sreenivasan, belongs to the latter category. It resurrects one of the most remarkable periods in the history of Malayalam literature and journalism with warmth, authenticity, and remarkable attention to detail. Among Sreenivasan's published works, this undoubtedly stands out as his most significant contribution to Malayalam literary history.

The story of Malayala Nadu magazine is much more than the history of a publication. It is the story of a literary movement that flourished under the vision and patronage of S.K. Nair, a man whose extraordinary generosity transformed the lives of countless writers. Through his own experiences as a member of the Malayala Nadu family and through painstaking research, interviews, and archival material, Sreenivasan reconstructs a vibrant literary world that revolved around Kollam and its neighbouring regions for nearly fifteen years.

Reading this book is like embarking on a journey through a magical landscape inhabited by some of Malayalam's greatest literary figures. As the narrative unfolds, readers encounter their creative triumphs, personal struggles, friendships, rivalries, dreams, disappointments, and moments of extraordinary generosity. When the journey finally comes to an end, one is left with a lingering sense of nostalgia and quiet sorrow.

Born into an affluent family, S.K. Nair began his career as a college lecturer before establishing himself as a successful entrepreneur in the cashew industry. Yet business alone could not satisfy his creative instincts. His passion for literature and the arts inspired him to establish Malayala Nadu, a magazine that soon emerged as a formidable competitor to established publications such as Kaumudi, Janayugam, and Mathrubhumi. From its very inception, the magazine distinguished itself through editorial courage, literary excellence, and an uncompromising commitment to quality.

Although eminent editors and writers such as K. Balakrishnan, Kampissery Karunakaran, and Malayattoor Ramakrishnan played crucial roles in shaping its editorial identity, the soul of Malayala Nadu remained S.K. Nair himself. His vision, confidence, and willingness to invest in literature elevated the magazine into an institution.

Sreenivasan vividly recounts some of the magazine's most memorable achievements. The bold decision to serialise O.V. Vijayan's controversial masterpiece Dharmapuranam, the immensely popular political column Indraprastham, also by O.V. Vijayan, M. Krishnan Nair's celebrated weekly literary column introducing Malayalam readers to world literature while critically evaluating contemporary Malayalam writing, the publication of Madhavikutty's Ente Katha, and the remarkable works of Malayattoor Ramakrishnan, Kakkanadan, M.T. Vasudevan Nair, Thakazhi Sivasankara Pillai, and V.K.N. together illustrate the magazine's extraordinary literary stature.

One of the book's greatest strengths is its portrayal of S.K. Nair's larger-than-life personality. Writers who worked with him recall his boundless generosity, his readiness to reward talent beyond expectation, and the warmth with which he welcomed everyone who crossed his threshold. Like a benevolent monarch, he believed that literature deserved patronage without calculation.

Yet this inspiring story also carries an unmistakable note of tragedy. Sreenivasan portrays S.K. Nair's life as a reminder that brilliance and generosity alone cannot protect a person who neglects physical well-being and financial discipline. In many ways, Malayala Nadu and S.K. Nair resemble a magnificent palace and its king, brought down not by a gradual decline but by a devastating earthquake that reduced splendour to silence almost overnight.

The book does not hesitate to portray its characters in all their complexity. It records, with admirable honesty, the strengths and weaknesses of distinguished personalities such as Vayalar Ramavarma and P.N. Menon, reminding readers that literary greatness does not eliminate human frailty. Consequently, the work transcends the boundaries of literary history and becomes a compelling meditation on ambition, success, failure, loyalty, betrayal, ego, compassion, and the unpredictable turns of life.

In the opening pages, Sreenivasan states that his objective is to recover truths that have gradually disappeared into the depths of oblivion. He succeeds admirably. The depth of research, careful documentation, and painstaking effort invested in this work deserve the highest appreciation. Although a few passages occasionally repeat information, these minor flaws scarcely diminish the overall achievement.

Malayala Nadu – A Golden Chapter in Memories is not merely a chronicle of a magazine. It is a tribute to a vanished literary culture, a memorial to an extraordinary patron of letters, and an invaluable document for anyone interested in the evolution of modern Malayalam literature. It deserves to be read not only by lovers of literature but also by students of journalism, cultural history, and the creative spirit that once flourished around Malayala Nadu.

Publisher: Blaze Media, Chennai

Price: ₹280

For copies, contact:
P.K. Sreenivasan – 94449 04990

 

Review of P.K.Sreenivasan's book, "Malayala Nadu- A Golden chapter in memories

 

മലയാള നാട് – കാലവും കഥയും

--+.  ആസ്വാദനം 

-- വി ആർ അജിത് കുമാർ

(2026 ജൂലൈ ലക്കം കലാപൂർണ്ണ മാസികയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)

എഴുത്തുകാരനും പത്രപ്രവർത്തകനുമായ പി.കെ.ശ്രീനിവാസൻ എഴുതിയ “മലയാളനാട് സ്മരണകളിൽ സുവർണ്ണരേഖ” എന്ന ഗ്രന്ഥം മലയാള സാഹിത്യചരിത്രത്തിലെ ഒരു സുപ്രധാന ഏടാണ് അനാവരണം ചെയ്യുന്നത്.ശ്രീനിവാസൻ ഇതുവരെ എഴുതിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ മലയാള സാഹിത്യലോകത്തിനുള്ള മികച്ച സംഭാവനയാണ് ഈ ഗ്രന്ഥം.മലയാള സാഹിത്യലോകത്ത് പെട്ടെന്ന് ഉദിച്ചുയർന്ന ഒരു നക്ഷത്രമായിരുന്നു മലയാളനാട്.എസ്.കെ.നായർ എന്ന സാഹിത്യകുതുകി ഒരുക്കിയെടുത്ത ആ നക്ഷത്രത്തിന് ചുറ്റിലുമായി പ്രഗത്ഭരായ എഴുത്തുകാർ ഉപഗ്രഹങ്ങളായി കറങ്ങിയ കാലത്തെ കൃത്യമായി അവതരിപ്പിക്കുകയാണ് ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ എഴുത്തുകാരൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.മലയാളനാടിൽ ജോലി ചെയ്ത അനുഭവവും കണ്ടും കേട്ടുമുള്ള അറിവും ചേരുമ്പോള്‍ ഒന്നര ദശാബ്ദക്കാലത്തെ മലയാള സാംസ്ക്കാരിക രംഗം കൊല്ലത്തും പരിസരത്തുമായി വട്ടം ചുറ്റിയ ഇടങ്ങളിലൂടെയും എഴുത്തുകാരിലൂടെയും അവരുടെ സന്തോഷങ്ങളിലൂടെയും സങ്കടങ്ങളിലൂടെയും നമ്മെ ഒരു യാത്രയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്ന അനുഭവമാണ് പുസ്തകം ഉളവാക്കുന്നത്.സമ്പന്നനായ ഒരു പ്രഭു തീർത്ത മാസ്മരിക ലോകത്തുകൂടിയാണ് ആ യാത്ര.യാത്ര കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോള്‍ സങ്കടങ്ങളും നെടുവീർപ്പുകളും ബാക്കിയാകുന്നു.

     സമ്പന്നമായ ചുറ്റുപാടിൽ ജനിച്ച് കോളേജ് അധ്യാപകനാവുകയും പിന്നീട് കശുവണ്ടി രംഗത്ത് മുതലാളിയായി മാറുകയും ചെയ്ത എസ്.കെ.നായരുടെ കലാ സാഹിത്യ രംഗവുമായുള്ള അടുപ്പവുമാണ് കൌമുദി,ജനയുഗം,മാതൃഭൂമി എന്നീ മാസികകളോട് കിടപിടിക്കുന്ന ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണം ജന്മമെടുക്കാൻ കാരണമായത്.പ്രമുഖരായ എല്ലാ എഴുത്തുകാരെയും അവിടേക്ക് ആകർഷിക്കാനുള്ള മൂല്യവും ധനവും തുടക്കത്തിലെ പ്രദർശിപ്പിച്ച മലയാളനാട് അന്നത്തെ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുടെ ഫ്രെയിം മൊത്തമായും ഉടയ്ക്കുന്നൊരു നിലപാടാണ് എടുത്തത്.കെ.ബാലകൃഷ്ണനും കാമ്പിശ്ശേരിയും കാക്കനാടനും മലയാറ്റൂരുമൊക്കെ അതിന് കാരണക്കാരായെങ്കിലും അമരത്ത് എസ്.കെ.തന്നെയായിരുന്നു.

    ധർമ്മപുരാണം എന്ന ഓ.വി.വിജയന്‍റെ നോവൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ കാണിച്ച ധൈര്യം, ഓവിയുടെ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം എന്ന രാഷ്ട്രീയ വിശകലന പംക്തി,എം.കൃഷ്ണൻ നായർ മലയാളി എഴുത്തുകാരെ വിലയിരുത്തുകയും ലോകോത്തര രചനകളെ പരിചയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത സാഹിത്യവാരഫലം,മാധവിക്കുട്ടിയുടെ എന്‍റെ കഥയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണം,മലയാറ്റൂരിന്‍റെയും കാക്കനാടന്‍റെയും എംടിയുടെയും തകഴിയുടേയും വികെഎന്നിന്‍റെയുമൊക്കെ മികച്ച രചനകളുടെ പിറവി തുടങ്ങി മലയാളനാട്ടിൽ സംഭവിച്ച അത്ഭുതങ്ങളൊക്കെ കൃത്യമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു മലയാളനാട് സ്മരണയിൽ.

      എഴുത്തുകാരനെ അവൻ പ്രതീക്ഷിക്കാത്തതരം പ്രതിഫലം നൽകി സമ്പന്നനാക്കിയതും സുഖസൌകര്യങ്ങളോടെ ആതിഥ്യമേകിയതും വന്നുകാണുന്ന ഒരാളെയും നിരാശനാക്കാതെ ഔചിത്യപൂർവ്വം സത്ക്കരിച്ചതും രാജാക്കന്മാരെപോലെ ദാനം നൽകിയതുമൊക്കെ ശ്രീനി വിശദമാക്കുന്നു.ഏത് വ്യക്തിയും അവന്‍റെ ശാരീരികാരോഗ്യത്തിലും സാമ്പത്തികാരോഗ്യത്തിലും ശ്രദ്ധിച്ചില്ലെങ്കിൽ അടിതെറ്റിവീഴും എന്നതിന്‍റെ നേർക്കാഴ്ചയാണ് എസ്കെ എന്ന് ഈ പുസ്കം വായിക്കുന്നവർക്ക് മനസിലാകും.എസ്കെ ഭൂകമ്പത്തിൽ തകർന്നൊരു കൊട്ടാരമായിരുന്നു.സകല ആഡംബരങ്ങളും ഒറ്റയടിക്ക് തകർന്നില്ലാതാകുകയായിരുന്നു.

    വയലാർ,പി.എൻ.മേനോൻ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള പ്രതിഭകളുടെ ബലവും ബലഹീനതയും പുസ്തകം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.ജീവിതം കയറ്റിറക്കങ്ങളുടെയും സുഖദു:ഖങ്ങളുടെയും ഈഗോകളുടെയും പിന്നിൽ നിന്ന് കുത്തുന്നവരുടെയും അപവാദപ്രചാരകരുടെയും കുത്സിതരുടെയും ജീവനും ആത്മാവും നിറഞ്ഞതാണെന്ന് ബോധ്യമാക്കുന്ന ഈ സാഹിത്യ ചരിത്ര രചന തീർച്ചയായും വായിച്ചിരിക്കേണ്ട ഒരു പുസ്തകമാണ്. വിസ്മൃതിയുടെ അകത്തളങ്ങളിൽ ആഴ്ന്നുപോയ ചില യാഥാർത്ഥ്യങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തി ആവിഷ്ക്കരിക്കാനാണ് ഇവിടെ ശ്രമിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് ശ്രീനി തുടക്കത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്.അത് പൂർണ്ണമായും ശരിവയ്ക്കും വിധമാണ് എഴുത്ത് സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്.ഇതിനായി നടത്തിയ ഗവേഷണവും പരിശ്രമവും ആദരവർഹിക്കുന്നു.അവിടവിടെ വന്നിട്ടുള്ള ചില ആവർത്തനങ്ങള്‍ മാറ്റി നിർത്തിയാൽ വായനാസുഖം നൽകുന്ന രചനയാണ് “മലയാളനാട് സ്മരണകളിൽ സുവർണ്ണ രേഖ.”

പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്—ബ്ലേസ് മീഡിയ,ചെന്നൈ

വില- 280 രൂപ

പുസ്തകം വാങ്ങാൻ ബന്ധപ്പെടുക—പി.കെ.ശ്രീനിവാസൻ -- 9444904990

Life - Simple but Complex - Episode - 3- Part -- 2

 

Simple but Complex – Episode 3

Maruthamalai and Walayar – Part 2

(Published in Thaniniram newspaper on July 7, 2026)

"How about a cup of tea?" I asked him.

He agreed.

While we were having tea, I asked him about his name and family. His name was Velu. For more than thirty years, he had worked on a contract basis in various government guest houses in Tamil Nadu. Unfortunately, he never secured a permanent appointment. His contract came to an end when he turned sixty.

He has two children. His son discontinued his studies after Plus Two and now does casual jobs. His daughter is of marriageable age. However, because the family cannot afford the expenses associated with marriage, including the dowry , and for several other reasons, her marriage has not yet taken place.

"That is why I cannot stay at home," Velu said. "If I remain there, I end up arguing with my wife. Sometimes, if I lose control, it only leads to a fight”

"Sir, even when I'm alone, I feel tense. As a father, I constantly feel that I have failed in my responsibilities. So I spend most of my time at the Circuit House. I help the people who come here and keep myself occupied. I go home only occasionally, usually late at night, and leave again early the next morning. When I'm busy here, these thoughts don't trouble me."

Velu smiled gently.

I couldn't find the right words to comfort him. Finally, I offered a simple piece of philosophy.

"Everything will be all right, Velu. Time has its own way of healing. There is no point in worrying endlessly."

As I said those words, I realised how little weight they carried coming from someone like me, who worries constantly over both small and big things.

Wanting to cheer him up at least a little, I handed him ₹500. Although he politely refused, I slipped the money into his pocket and said, "Please keep it, Velu."

After wishing him well, I boarded a Tamil Nadu State Transport Corporation bus bound for Palakkad. It was a comfortable new bus with only a few stops along the way. Although I had travelled to Palakkad many times by train, this was my first journey by road.

I had often heard about the Walayar check post but had never passed through it. Although its importance has diminished since the introduction of GST, memories of the countless stories I had heard over the years came flooding back—the corruption that allegedly flourished there, the bribes reportedly paid for appointments, and many other tales.

Then another set of painful memories surfaced.

One of them was the heartbreaking case of the Walayar sisters.

At Attapallam, near Walayar, two minor Dalit sisters were found dead under deeply disturbing circumstances in their modest home. On January 13, 2017, the elder sister, aged thirteen, was found hanging inside the house. The post-mortem examination indicated that she had been subjected to brutal sexual assault. Fifty-two days later, on March 4, 2017, her younger sister, aged nine, who had witnessed her elder sister's death, was also found hanging in the same house. She too had reportedly been sexually abused.

The suspects were arrested. However, on October 25, 2019, the POCSO Court in Palakkad acquitted all the accused, citing a lack of sufficient scientific evidence.

The verdict triggered widespread protests. Serious allegations were raised that both the police and the prosecution had committed grave lapses during the investigation.

On January 6, 2021, the Kerala High Court set aside the trial court's judgment and ordered a retrial. It also directed that the case could be reinvestigated if necessary to ensure a fair prosecution. The investigation was later handed over to the CBI. After its inquiry, the CBI too concluded that the children's deaths were suicides.

The CBI also named the parents as accused, alleging that they had knowingly allowed the accused to visit their home despite being aware of the abuse and had failed to protect their daughters. The parents challenged the investigation before the High Court, arguing that it was biased. In April 2025, the High Court granted them interim protection by staying coercive action, including their arrest.

The case continues to drag on.

As I thought about it, I could not escape the feeling that justice had still not been done to those children. A deep sense of resentment towards our legal system filled my mind. I even found myself questioning God—or perhaps the universe itself—for allowing the lives of two helpless children, lives that should have been simple and full of hope, to be shattered like a crystal vase.

Suddenly, the bus came to a halt.

A few passengers prepared to get down.

The conductor called out, "Attapallam... Attapallam... Anyone getting down, please get down."

Instinctively, I looked towards the door, almost expecting to see two little girls—one thirteen and the other nine—getting off there.

They never did.

(End)

 

Life- simple but complex - Episode -3- Part 2

 ലളിതവും ഒപ്പം സങ്കീർണ്ണവും - എപ്പിസോഡ് -3

#########

മരുതമലയും വാളയാറും -2

++++++++++

(2026 ജൂലൈ 7 തനിനിറം പത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)

***************

“ഒരു ചായകുടിച്ചാലോ”,ഞാൻ അയാളോട് ചോദിച്ചു.അയാള്‍ സമ്മതിച്ചു.ചായ കുടിക്കുമ്പോഴാണ് പേരും വീട്ടുവിശേഷങ്ങളുമൊക്കെ ചോദിച്ചത്. വേലു എന്നാണ് അയാളുടെ പേര്.മുപ്പതിലേറെ വർഷം വിവിധ ഗസ്റ്റ്ഹൌസുകളിൽ കരാറടിസ്ഥാനത്തിൽ ജോലി ചെയ്തു.സ്ഥിരപ്പെട്ടില്ല. അറുപത് വയസ്സായപ്പോള്‍ കരാർ നിയമനം അവസാനിച്ചു. മക്കള്‍ രണ്ടുപേരുണ്ട്.മകൻ പ്ലസ് ടു കഴിഞ്ഞ് പഠനം നിർത്തി പലവിധ ജോലികള്‍ ചെയ്യുകയാണ്.മകള്‍ക്ക് വിവാഹപ്രായം കഴിഞ്ഞു. സ്ത്രീധനം ഒത്തുവരാത്തതിനാലും മറ്റ് പല കാരണങ്ങളാലും വിവാഹം ഇതുവരെയും നടന്നില്ല.അതുകൊണ്ടുതന്നെ വീട്ടിലിരിക്കാൻ കഴിയില്ല.ഭാര്യയുമായി കലഹം കൂടേണ്ടി വരും.നിയന്ത്രണം വിട്ടാൽ അത് അടികലശലിലേ അവസാനിക്കൂ.

”തനിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ എനിക്കും ടെൻഷനാ സാറെ,ഒരച്ഛനെന്ന നിലയിൽ എനിക്ക് എന്തൊക്കെയോ കുറവുണ്ടെന്ന് തോന്നും.അതുകൊണ്ട് ഞാൻ സർക്യൂട്ട് ഹൌസിലങ്ങ് കൂടും. ഇവിടെ വരുന്നവർക്ക് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ സഹായം ചെയ്ത് സമയം ചിലവിടും. വല്ലപ്പോഴുമെ വീട്ടിൽ പോകൂ. രാത്രിയിൽ വളരെ ഇരുട്ടി മാത്രം വീട്ടിലെത്തും. രാവിലെ ഇറങ്ങുകയും ചെയ്യും. ഇവിടെ തിരക്കായിട്ട് കഴിയുമ്പൊ ഒരു ചിന്തയും അലട്ടില്ലല്ലോ”, വേലു ചിരിച്ചെന്ന് വരുത്തി.അയാളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനുതകുന്ന വാക്കുകളൊന്നും കിട്ടാത്തതിനാൽ എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് മനസ്സിൽ തോന്നിയില്ല.എങ്കിലും വെറുതെ ഒരു ഫിലോസഫി പറഞ്ഞു.“എല്ലാം ശരിയാകും വേലു.കാലം അതിന്‍റെ ജോലികള്‍ കൃത്യമായി നിർവ്വഹിക്കും.നമ്മള് വെറുതെ ആലോചിച്ച് വിഷമിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല”. ചെറുതും വലുതുമായ പല സംഗതികളെക്കുറിച്ചും ആലോചിച്ച് വിഷമിക്കാറുള്ള എന്‍റെ ഉപദേശത്തിന് ശക്തി തീരെ കുറവായിരുന്നു എന്നെനിക്ക് തോന്നി.അയാള്‍ക്ക് സന്തോഷത്തിന്‍റെ ഭാഗമായി 500 രൂപ കൊടുത്തു.വേണ്ട എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും ഇതിരിക്കട്ടെ വേലു എന്ന് പറഞ്ഞ് പോക്കറ്റിൽ വച്ചുകൊടുത്തു.അയാള്‍ക്ക് ആശംസകള്‍ നേർന്ന് ഞാൻ തമിഴ്നാട് ട്രാന്‍സ്പോർട്ട് കോർപ്പറേഷൻ ബസ്സിൽ പാലക്കാട്ടേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.നല്ല പുതിയ ബസ്സാണ്.സ്റ്റോപ്പുകളും കുറവ്.ട്രെയിനിൽ പാലക്കാട്ടേക്ക് പലവട്ടം പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ബസിലെ യാത്ര ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു.വാളയാർ ചെക്ക്പോസ്റ്റിനെ കുറിച്ചൊക്കെ കേട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നല്ലാതെ ആ വഴി കടന്നുപോയിട്ടില്ല.ജിഎസ്ടി വന്നതോടെ ചെക്ക്പോസ്റ്റിന്‍റെ പ്രസക്തി നഷ്ടമായെങ്കിലും പഴയകാലത്ത് നിരന്തരം കേട്ടിട്ടുള്ള വാർത്തകളും കഥകളുമൊക്കെ ഓർമ്മകളായി മനസിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. ഇവിടെ നടന്നിരുന്ന അഴിമതി,നിയമനം കിട്ടാൻ കൊടുത്തിരുന്ന കൈക്കൂലി,അങ്ങിനെ പലതും.

അപ്പോഴാണ് വേദനിപ്പിക്കുന്ന മറ്റുചില ഓർമ്മകള്‍ കൂടി കടന്നുവന്നത്.അതിലൊന്ന് വാളയാർ പെൺകുട്ടികളുടെ മരണമായിരുന്നു.ഇവിടെ അട്ടപ്പള്ളം എന്ന സ്ഥലത്താണ് പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത രണ്ട് ദളിത് സഹോദരിമാരെ അവരുടെ ചെറിയ വീട്ടിൽ ദുരൂഹ സാഹചര്യത്തിൽ മരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തിയത്. 2017 ജനുവരി പതിമൂന്നിനാണ് പതിമൂന്ന് വയസ്സുള്ള മൂത്ത പെൺകുട്ടിയെ വീട്ടിനുള്ളിൽ തൂങ്ങിമരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തിയത്.കുട്ടി ക്രൂരമായ ലൈംഗിക പീഡനത്തിന് ഇരയായിരുന്നതായി പോസ്റ്റ്‌മോർട്ടം റിപ്പോർട്ടിൽ വ്യക്തമായിരുന്നു.2017 മാർച്ച് നാലിനായിരുന്നു ഇളയ പെൺകുട്ടിയുടെ മരണം. ചേച്ചിയുടെ മരണത്തിന് സാക്ഷിയായിരുന്ന ഒൻപത് വയസ്സുകാരിയായ അനിയത്തിയെയും അൻപത്തിരണ്ട് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം അതേ വീട്ടിൽ തൂങ്ങിമരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു. ഈ കുട്ടിയും പീഡനത്തിന് ഇരയായിരുന്നു.പ്രതികളെന്ന് സംശയിക്കുന്നവരെ അറസ്റ്റു ചെയ്തു.എന്നാൽ ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകളുടെ അഭാവം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി പാലക്കാട് പോക്സോ കോടതി ഇവരെ 2019 ഒക്ടോബർ ഇരുപത്തിയഞ്ചിന് വെറുതെ വിട്ടു.

അന്വേഷണത്തിൽ പോലീസിനും പ്രോസിക്യൂഷനും കടുത്ത വീഴ്ച പറ്റി എന്ന് വ്യാപകമായ പ്രതിഷേധമുയർന്നു.2021 ജനുവരി ആറിന് ഹൈക്കോടതി വിചാരണക്കോടതിയുടെ ഉത്തരവ് റദ്ദാക്കി കേസിൽ പുനർവിചാരണയ്ക്കും പ്രോസിക്യൂഷന് ആവശ്യമെങ്കിൽ പുനരന്വേഷണത്തിനും ഉത്തരവിട്ടു.തുടർന്ന് കേസ് സിബിഐ ഏറ്റെടുത്തു. കുട്ടികളുടേത് ആത്മഹത്യ തന്നെയെന്ന നിഗമനത്തിലാണ് സി.ബി.ഐയും എത്തിച്ചേർന്നത്.

പീഡനവിവരം അറിഞ്ഞിട്ടും പ്രതികളെ വീട്ടിൽ വരാൻ അനുവദിച്ചു, കുട്ടികളെ സംരക്ഷിച്ചില്ല തുടങ്ങിയ കുറ്റങ്ങൾ ചുമത്തി കുട്ടികളുടെ മാതാപിതാക്കളെയും സി.ബി.ഐ കേസിൽ പ്രതിചേർത്തിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ അന്വേഷണം പക്ഷപാതപരമാണെന്ന് കാണിച്ച് മാതാപിതാക്കൾ ഹൈക്കോടതിയെ സമീപിച്ചു.2025 ഏപ്രിലിൽ മാതാപിതാക്കൾക്കെതിരെയുള്ള അറസ്റ്റ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള കടുത്ത നടപടികൾ ഹൈക്കോടതി താൽക്കാലികമായി തടഞ്ഞു.ഇപ്പോഴും ഈ കേസ് മെല്ലെ ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങുകയാണ്.കേസ് കുട്ടികളോട് നീതി പുലർത്തുന്നില്ല എന്ന തോന്നലാണ് അപ്പോള്‍ എനിക്കുണ്ടായത്.നമ്മുടെ നിയമസംവിധാനങ്ങളോട് ഒരു പകയും മനസിൽ തോന്നി.ലളിതമായി മുന്നോട്ട് പോകേണ്ട ജീവിതം പളുങ്ക് പാത്രം പോലെ ഉടഞ്ഞുവീഴുന്ന കാഴ്ച നിസ്സഹായരായ മനുഷ്യർക്ക് വിധിച്ച പ്രപഞ്ചമാകുന്ന ദൈവത്തോടും ദേഷ്യം തോന്നാതിരുന്നില്ല.പെട്ടെന്ന് വണ്ടി നിന്നു.ആരോ ഇറങ്ങാനുണ്ട്.കണ്ടക്ടർ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു,”അട്ടപ്പള്ളം,അട്ടപ്പള്ളം,ഇറങ്ങേണ്ടവർ ഇറങ്ങിക്കോ”.പതിമൂന്നും ഏഴും വയസ്സുള്ള രണ്ട് പെണ്‍കുട്ടികള്‍ അവിടെ ഇറങ്ങുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ ആകാംഷയോടെ നോക്കി.(അവസാനിച്ചു)

Maruthamalai and Walayar- Part 1

 

Life – Simple but Complex – Episode 3

Maruthamala and Walayar – Part 1

(Translation of the article published on 2026 July 6 in Taniniram daily)

The experiences we encounter during our journeys are remarkably diverse. The narrow-mindedness that ordinary people often face while trying to move forward in life, and the overwhelming kindness that strangers sometimes extend, remind us that everyone has a story to tell—sometimes simple, sometimes complex.

My journey to Coimbatore was one such story.

I reached the railway station late at night and booked an auto through the Uber app. The driver asked me what fare the app showed. I told him it was ₹90.

"Then you have to pay me ₹135," he said.

At eleven o'clock at night, I did not feel like refusing such a request. My only concern was to reach my accommodation, get a room, and have a good night's sleep. So, without any argument, I agreed.

Thus, I reached the Tamil Nadu Government Circuit House in the Coimbatore Military Area. Although the main gate was open, the reception door was locked from inside because the receptionist was asleep. I called him on his mobile phone. After a while, a staff member came downstairs and opened the door. After making an entry in the register, I was allotted a room. It was clean and comfortable. I settled in and quickly fell asleep.

My plan was to wake up early the next morning, take a bath, and visit Maruthamala.

The receptionist informed me that six IAS officers were expected to arrive in connection with the SIR process before the elections. If they came, I might have to vacate the room. I told him that I would be leaving for Palakkad in the afternoon and that I could simply leave my luggage at the reception if necessary.

After packing my belongings and bringing them downstairs, I booked another Uber auto to go to Maruthamala. Before the ride began, I called the driver and asked how much the fare would be.

"It will be ₹500," he replied.

I immediately told him that he could simply drop me at the bus stand instead. He dropped me at Gandhipuram Bus Stand, charging ₹250 for the short trip—again, almost double the fare shown on the app.

Although I knew it was not right, I did not feel like arguing with the drivers. I did not want to spoil the pleasant mood of the morning.

From Gandhipuram, I boarded a bus to Maruthamala for just ₹40. It was a comfortable bus ride—far more pleasant than travelling by auto—and much cheaper too.

After reaching Maruthamala, I had breakfast at a small shop near the temple. The place was crowded with devotees. I also bought a bottle of drinking water before beginning my walk.

Visitors can reach the hilltop in the temple's shuttle vehicle by paying just ₹10. However, that did not appeal to me. I enjoy trekking, so I decided to climb the hill on foot.

Although there are 851 steps, the climb was not very strenuous. It was a pleasant morning, with neither excessive heat nor humidity. The mountain scenery, the shade of the trees, the stream of devotees, and the presence of numerous beggars together created a striking picture of life's many contradictions. It was a blend of beauty and hardship, joy and suffering.

On the way, I noticed two women performing madipichai. They were moving forward on their knees, using the ends of their sarees as begging bowls. They were doing this either to fulfil a vow made to God or to seek relief from some deep sorrow. It was the first time I had witnessed such a practice.

Faith often gives people a kind of psychological comfort that counselling or even psychiatric medicines sometimes cannot provide.

Inside the temple, the queue for darshan was extremely long. Having fulfilled my objective of climbing the hill, I decided to skip the darshan and began my descent.

At the foot of the hill, I refreshed myself with a tender coconut before boarding a bus back to Gandhipuram. From there, I took an auto to the Circuit House.

On the way, one thought kept returning to my mind. Does Uber know that many auto drivers here collect much more than the fare displayed on the app?

When I returned, the receptionist informed me that the IAS officers had still not arrived and asked me to relax in my room. I spent some time there and, at around one o'clock in the afternoon, decided to leave for Palakkad.

After paying the room rent and checking out, I asked one of the employees where I could catch a bus to Palakkad.

"Ukkadam Bus Stand would be better, sir. I'll drop you there," he said.

Some people are like that. They offer help even before you ask for it.

I got on the back of his scooter, and we headed towards Ukkadam. Traffic was heavy because of ongoing road construction, but he skilfully navigated through the congestion, and soon we reached the bus station.

(To be continued...)

 

Life- simple but complex-Episode 3-part 1

 

ലളിതവും ഒപ്പം സങ്കീർണ്ണവും - എപ്പിസോഡ് -3

#########

മരുതമലയും വാളയാറും -1

++++++++++

(2026 ജൂലൈ 6 തനിനിറം പത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)

***************

         യാത്രകള്‍ നമുക്ക് നൽകുന്ന അനുഭവങ്ങള്‍ ഏറെ വൈവിധ്യമുള്ളതാണ്.സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യർ അവരുടെ ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന സങ്കുചിത മനോഭാവവും ചിലപ്പോഴൊക്കെ തുറന്നിടുന്ന വശ്യമായ സ്നേഹവും നമുക്ക് പകർന്നുതരുന്ന സന്ദേശം ഓരോ മനുഷ്യനും ഓരോ കഥകളാണ് എന്നതാണ്. ചിലപ്പോള്‍ ലളിതവും മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ സങ്കീർണ്ണവുമാകുന്ന കഥകള്‍.കോയമ്പത്തൂർ യാത്ര അത്തരമൊന്നായിരുന്നു.രാത്രി വൈകി റയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലെത്തിയ ഞാൻ ഊബർ ആപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് ഒരു ആട്ടോ വിളിച്ചു.ആപ്പിൽ കാണുന്ന തുക എത്രയെന്ന് ഡ്രൈവർ ചോദിച്ചു.തൊണ്ണൂറ് രൂപ എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു.എങ്കിൽ 135 രൂപ തരണം,അവൻ പറഞ്ഞു.രാത്രി പതിനൊന്ന് മണി സമയത്ത് ഇത്തരമൊരാവശ്യത്തെ നിരാകരിക്കാനുള്ള മനസായിരുന്നില്ല എനിക്ക്. എത്രയുംവേഗം താമസസ്ഥലത്ത് എത്തണം,റൂമെടുത്ത് ഉറങ്ങണം.ഇതായിരുന്നു മാനസികാവസ്ഥ.അതുകൊണ്ട് തർക്കത്തിനൊന്നും നിൽക്കാതെ ഞാൻ സമ്മതിച്ചു.അങ്ങിനെ കോയമ്പത്തൂർ മിലിട്ടറി ഏരിയയിലുള്ള തമിഴ്നാട് സർക്കാരിന്‍റെ സർക്യൂട്ട് ഹൌസിലെത്തി.പ്രധാന കവാടം തുറന്നു കിടന്നെങ്കിലും റിസപ്ഷൻ വാതിൽ അകത്തുനിന്നും പൂട്ടിയിരിക്കയായിരുന്നു.റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് ഉറക്കമാകും.അയാളെ മൊബൈലിൽ വിളിച്ചു.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ആള്‍ മുകളിലെ നിലയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിവന്ന് വാതിൽ തുറന്നു.ബുക്കിൽ എൻട്രി വരുത്തിയതോടെ മുറി അനുവദിച്ചുതന്നു.നല്ല മുറി.അവിടെ കടന്ന് വേഗം ഉറക്കം പിടിച്ചു.രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് മരുതമല കാണാനായിരുന്നു പ്ലാൻ.തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് മുന്നെയുള്ള എസ്ഐആറുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ആറ് ഐഎഎസ് ആഫീസറന്മാർ വരാനുണ്ട്,വന്നാൽ അവർക്ക് ഈ മുറി നൽകേണ്ടിവരും എന്ന് റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് പറഞ്ഞു.ഞാൻ ഉച്ചയോടുകൂടി പാലക്കാട്ടേക്ക് പോകും അതിനാൽ ബാഗ് റിസപ്ഷനിൽ സൂക്ഷിച്ചാൽ മതി എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു.ലഗേജ് പാക്ക് ചെയ്ത് താഴെ കൊണ്ടുവച്ചശേഷം മരുതമലയ്ക്ക് പോകാനായി ഒരു ഊബർ ആട്ടോ ബുക്ക് ചെയ്തു.ഡ്രൈവർ വിളിച്ചു.മരുതമല പോകാൻ 500 രൂപ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു.ബസ് കിട്ടുന്നിടത്ത് എത്തിച്ചാൽ മതിയെന്ന് ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.അവൻ എന്നെ ഗാന്ധിപുരം ബസ്റ്റാന്‍റിലാക്കി.അതിനും ഇരട്ടി ചാർജ്ജാണ്.250 രൂപ.നിയമപരമായി ശരിയല്ല ഡ്രൈവറന്മാരുടെ നിലപാടെങ്കിലും തർക്കിക്കാനൊന്നും തോന്നിയില്ല.വെറുതെ ഒരു പ്രഭാതത്തെ നശിപ്പിക്കേണ്ട എന്നു കരുതി.ഗാന്ധിപുരത്തു നിന്നും നാൽപ്പത് രൂപ ടിക്കറ്റിൽ മരുതമലയിലെത്തി.നല്ല ബസ്സാണ്.ആട്ടോയെക്കാള്‍ സുഖമുള്ള യാത്ര.ചിലവും കുറവ്.അവിടെ ഒരു കടയിൽ കയറി ഇഡ്ഡലി കഴിച്ചു.ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് വരുന്ന ഭക്തജനങ്ങളുടെ വലിയ തിരക്കായിരുന്നു ഭക്ഷണശാലയിൽ.അവിടെ നിന്നുതന്നെ കുടിവെള്ളവും വാങ്ങി നടന്നു തുടങ്ങി.ക്ഷേത്രമാനേജ്മെന്‍റിന്‍റെ വണ്ടിയിൽ പത്ത് രൂപ കൊടുത്താൽ മലമുകളിലെത്താം.അതിലൊരു ത്രിൽ തോന്നിയില്ല.ട്രക്കിംഗ് ചെയ്യാനുള്ള താത്പ്പര്യമുള്ളതിനാൽ നടന്നുതുടങ്ങി.എണ്ണൂറ്റി അന്‍പത്തിയൊന്ന് പടികളുണ്ടെങ്കിലും വലിയ ആയാസം തോന്നിയില്ല.അധികം ചൂടില്ലാത്ത പ്രഭാതമാണ്.മലയുടെ കാഴ്ച,മരങ്ങളുടെ തണൽ,ഭക്തരുടെ ശരണം വിളികള്‍,ഭിക്ഷാടകർ എല്ലാം ചേർന്ന അന്തരീക്ഷം.

    വഴിയിൽ രണ്ട് സ്ത്രീകള്‍ “മടിപിച്ചൈ” എടുക്കുന്നതുകണ്ടു.സാരിയുടെ തുമ്പ് ഭിക്ഷാപാത്രമാക്കി മുട്ടുകുത്തി നിന്നാണ് ഭിക്ഷ ചോദിക്കുന്നത്.അവർ ഏതെങ്കിലും ദുഖം മാറുന്നതിനോ അതല്ലെങ്കിൽ ദൈവത്തിന് നേർന്ന വൃതം പാലിക്കുന്നതിനോ ആകും ഇത് ചെയ്യുന്നത്.ഇത്തരമൊരു കാഴ്ച ഞാൻ ആദ്യമായി കാണുകയായിരുന്നു.വിശ്വാസം മനുഷ്യന് നൽകുന്നത് മന:ശാസ്ത്രപരമായ ആശ്വാസമാണ്.പലപ്പോഴും കൌണ്‍സിലിംഗിനോ സൈക്കിയാട്രിക് മരുന്നുകള്‍ക്കോ നൽകാൻ കഴിയാത്ത ആശ്വാസം.ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിൽ ദർശനത്തിന് വലിയ തിരക്കായിരുന്നു.മല കയറുക എന്ന ദൌത്യം പൂർത്തിയാക്കിയും ദർശനം ഒഴിവാക്കിയും ഞാൻ പടികളിറങ്ങി താഴെയെത്തി.ഒരിളനീരും കുടിച്ച് ബസിൽതന്നെ മടങ്ങി.ഗാന്ധിപുരത്തുനിന്നും ആട്ടോയിൽ സർക്യൂട്ട് ഹൌസിലെത്തി.ഊബർ ആപ്പിൽ കാണുന്നതിന്‍റെ പകുതി കൂടി നൽകിയാലെ ഇവിടത്തെ ആട്ടോകള്‍ സവാരിക്ക് തയ്യാറാകൂ എന്നത് ഊബർ കമ്പനി അറിയുന്നുണ്ടോ എന്തോ? തിരികെ വന്നപ്പോള്‍ ഐഎഎസുകാർ എത്തിയില്ല എന്നും റൂമിൽ വിശ്രമിച്ചുകൊള്ളൂ എന്നും റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് പറഞ്ഞു.മുറിയിൽ കയറി കുറച്ചുസമയം ചിലവഴിച്ചു.

      വെയിൽ അൽപ്പം കുറഞ്ഞപ്പോള്‍ പാലക്കാട്ടേക്ക് യാത്ര തിരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.മുറിവാടക നൽകി ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ പാലക്കാടിനുള്ള ബസ് എവിടെയാണ് കിട്ടുക എന്ന് സർക്യൂട്ട് ഹൌസിലെ ജീവനക്കാരനോട് ചോദിച്ചു.”ഉക്കടം ബസ്റ്റാന്‍റാവും നല്ലത്,ഞാൻ അവിടെ വിട്ടേക്കാം സാർ”, അയാള്‍ പറഞ്ഞു.ചില മനുഷ്യർ ഇങ്ങിനെയാണ്.അവരോട് ആവശ്യപ്പെടാതെ തന്നെ സഹായവുമായി വരും.അയാളുടെ സ്കൂട്ടറിൽ കയറി ഉക്കടത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.റോഡുപണി നടക്കുന്നതുകൊണ്ട് നല്ല ട്രാഫിക്കുണ്ടായിരുന്നു.തിരക്കുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ സ്കൂട്ടറോടിച്ച് ഞങ്ങള്‍ ഉക്കടത്തെത്തി.(തുടരും)

Life-simple but complex-- Episode-2-The Trump Effect:Rising Tensions in a Changing World -Last part

 

Simple but Complex – Episode 2

Trump, Who Brings Discomfort to the World (Final Part)

(Translation of the article published in Taniniram newspaper on June 30, 2026)

Donald Trump took over the leadership of the family business and transformed the Trump Organization into a company catering to the high-end real estate market. Possessing a sharp business instinct, he steadily expanded into hotels, private clubs, golf courses, and casinos. The political gamble Trump is playing today may also stem from his tendency to view the world as one vast casino.

In 1987, Tony Schwartz published Trump's success story in the book The Art of the Deal, which remained on The New York Times bestseller list for 48 weeks. In 1996, Trump acquired and organized the Miss Universe pageant. In 2004, he became the host of NBC's hugely successful reality television show The Apprentice. His catchphrase, "You're fired," used while eliminating contestants, became part of American popular culture. Two decades later, Trump continues to point at world leaders and, figuratively, say, "You're fired."

Trump has repeatedly turned his own setbacks into opportunities for success. Yet, in the process, he has also created complex situations affecting billions of people around the world. The businessman in him often appears to enjoy high-stakes confrontation. His strict upbringing and the years he spent in military school, where his independent spirit was tightly disciplined, may have left lasting emotional scars. Those experiences perhaps find expression in many aspects of his personality and leadership.

Trump's personal life has also been turbulent. He has five children from three marriages. After two divorces, he married his current wife, Melania, in 2005. It is often said that a nation should judge a leader not by his personal life but by his actions in public office. That is generally true. However, when the personal traits of a ruler begin to influence the destiny of his own country and the rest of the world, they inevitably become matters of public concern. That, many believe, is what has happened during the Trump era.

Although Trump's political ambitions existed as early as the 1980s, they gained real momentum after 2010. He formally announced his presidential candidacy in June 2015 and captured public attention with the slogan, "Make America Great Again." He was elected the 45th President of the United States in 2016.

However, after disappointing many ordinary Americans and immigrants during his first term, Trump lost the 2020 presidential election to Joe Biden. It appeared as though there was a child within him unwilling to accept defeat. Perhaps it was that instinct that led him to encourage his supporters to challenge the election results, culminating in the unrest that followed. Although that effort failed, he remained the undisputed leader of the Republican Party.

In 2024, many voters, dissatisfied with the Biden administration, returned Trump to the presidency. His second term has so far been marked by the extensive use of executive orders, shifts in trade tariff policies, active intervention in both domestic and international affairs, and the decision to join Israel in military action against Iran. These developments have generated widespread debate and concern.

While much of the world anxiously wonders what will come next, Trump continues to display an assertive and often uncompromising style of leadership. He may apologize on one occasion and react angrily on another, but the recurring pattern of such behaviour has become one of the defining features of his presidency.

Trump continues to expand his business empire while, critics argue, spreading uncertainty across the world through the power of his office. The attack on Iran and the positions he has adopted afterwards now hang over humanity like a nuclear cloud. A world leader shaped by an unsettled childhood, an unconventional lifestyle, and often unpredictable words and actions has made the simple lives of ordinary people increasingly complicated.

We are all, in one way or another, caught in the web of that complexity.

(End)